Ik moet eerlijk toegeven dat er veel gaande was waarvan ik nog niets wist. Ik ben een ervaren internetter, maar van web 2.0 had ik voor de cursus nog niet gehoord. De wereld is nog veel interactiever en socialer geworden dan ik al dacht. Soms gaat het me allemaal ook wel een beetje te ver; als je niet goed oppast, verlies je naar mijn gevoel te veel van je privacy. Wereldwijd sta je te boek als iemand met die en die voorkeuren en passies. Als je er spijt van hebt, is het ongedaan maken van bepaalde informatie héél moeilijk. Het is een wereld die je heel erg uitnodigt en je enthousiasmeert, maar ik ben ervan overtuigd dat je héél goed moet weten waar je mee bezig bent.
Voor bibliotheken betekent het een totaal nieuwe denkrichting en strategie. Het moet wel. Straks gaan mensen op het strand een boek lezen dat ze hebben gedownload op hun flexibele digitale A-viertje. Het vervangt het boek en alleen dat al maakt duidelijk dat we meer en meer een digitaal uitgifteloket zullen worden: uitlenen is downloaden voor een bepaald aantal dagen.
Er ligt een uitdaging, dat is duidelijk. We zullen beter thuis moeten zijn dan de meeste van onze klanten in Aquabrowser, LibraryThing en allerlei andere toepassingen.
Aan de andere kant ben ik weemoedig als het gaat om het verlies van het boek, dat ding dat we eeuwenlang hebben gekoesterd. Dat heerlijke papieren ding dat ik bij voorkeur in bed lees. Je ruikt eraan, het heeft z'n eigen geur en je houdt het lekker vast. Je verliest je erin en je leest soms de hele nacht door (je echtgenote vraagt om het half uur of het licht uit mag). Dat zal ik op den duur missen.
La gloria de los feos
7 jaar geleden
